«

»

sty 22

Projektowanie form wtryskowych w SolidWorks

Elementy z tworzyw sztucznych są spotykane dzisiaj wszędzie,  począwszy od naszych domów, codzienne otoczenie, poprzez elementy samochodów i maszyn, a na przemyśle kończąc. Ciężko jest sobie wyobrazić dzisiejszy świat bez użycia wszędobylskich „plastików”.
SolidWorks ułatwia proces projektowania form wtryskowych w kilku prostych krokach. Przekonaj się sam jakie to proste!

          Elementy z tworzyw sztucznych są spotykane dzisiaj wszędzie,  począwszy od naszych domów, codzienne otoczenie, poprzez elementy samochodów i maszyn, a na przemyśle kończąc. Ciężko jest sobie wyobrazić dzisiejszy świat bez użycia wszędobylskich „plastików”. Zwłaszcza patrząc przez pryzmat stosunkowo niskiego kosztu wytworzenia, całkiem niezłych właściwości mechanicznych i fizycznych. Dodatkowo rozwój tego segmentu materiałów jest tak szybki, że w wielu przypadkach zastępują one stare konwencjonalne materiały. Również technologia wytwarzania nie pozostawia suchej nitki na dobrze znanych odrobinę archaicznych już metodach.Pytanie, jakie chciałbym dzisiaj zadać to jak bardzo skomplikowany jest to proces? Ile czasu zajmuje, przez jakie etapy trzeba przejść, aby taką formę zaprojektować a następnie wytworzyć?

forma 2 - Kopia

 

 

          Oczywistym jest, że każdy proces musi się zacząć od pierwotnej dobrej koncepcji i jasno określonych danych wejściowych. Pozwala to na szybkie przejście od pomysłu do gotowego produktu. Musimy dokładnie określić, jaką postać geometryczną będzie miała nasza wypraska, a także dobrać materiał, który zabezpieczy temat późniejszego zastosowania/wykorzystania naszego elementu. Mając dokładnie sprecyzowaną wiedzę w tym temacie można przejść do samego procesu projektowania.
W dobie nowych technologii i XXI wieku nie będziemy brać pod uwagę podejścia konwencjonalnego. Chciałbym pokazać jak w procesie modelowania wypraski, a następnie tworzenia dla niej formy pomaga program Solid Works.Stworzenie samego modelu nie powinno przysparzać najmniejszych problemów. Dla wprawnego konstruktora jest to wykorzystanie odpowiednich narzędzi Solid Works, kilku godzin czasu i odrobiny inwencji twórczej. Voilla, model wypraski jest już gotowy. Co dalej?W dalszej części procesu nie odchodząc od komputera wystarczy skorzystać z modułu Solid Works do tworzenia form wtryskowych. Jest to grupa narzędziowa stworzona i odpowiednio pogrupowana właśnie z myślą o tym procesie. Wystarczy odrobina doświadczenia i znajomość kilku tricków obsługi programu, a proces przebiegnie łatwiej niż myślisz.Program w oparciu o model wypraski jest w stanie w wielu przypadkach samodzielnie ( przy bardziej skomplikowanych formach – z udziałem konstruktora ) stworzyć dwie części formy: gniazdo i rdzeń. Wystarczy wybrać lub stworzyć odpowiednią wirtualną linię podziału formy a następnie na jej podstawie wyciągnąć tzw. powierzchnię neutralną – to ona będzie dzielić formę na dwie bazowe części. W razie potrzeby kolejnym inteligentnym narzędziem możemy wydobyć opcjonalne rdzenie z formy – np. przy konieczności wystąpienia tzw. akcji bocznej.Teraz wystarczy już tylko uwzględnić skurcz materiału podczas chłodzenia i w odpowiednim stosunku powiększyć części formy. Problem? Ależ skąd. Producenci oprogramowania zamieścili osobne narzędzie służące do tego celu. Po tych kilku krokach mamy już gotowe serce naszej formy.
Wystarczy zamodelować pozostałe elementy oprzyrządowania formy takie jak wszystkie potrzebne płyty bazowe, wypychacze, prowadnice, wlewek.

 

 

          Dodatkowo generując neutralny model kompatybilny z maszyną CNC możemy łatwo wytworzyć kluczowe części formy na obrabiarkach sterowanych numerycznie.Pozostaje poskładać całość w gotowy produkt… i już! Z wykorzystaniem SolidWorks proces ten staje się szybki i przyjemny.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć tych znaczników i atrybutów HTMLa: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>